Bir düşün. Annen seni arıyor. “Akşam kaçta geliyorsun?” diyor. Cevap veriyorsun. Beş dakika sonra yine arıyor. Aynı soru. Bir saat sonra bir daha. Sen gülümsüyorsun. “Anne, az önce söyledim.” Ama telefonu kapattığında içinde küçük, soğuk bir şey kıpırdıyor. Bir soru. “Ya bu başlıyorsa?” Bugün o sorunun yanında oturacağız. Cevabı ben veremem. Ama o korkunun içinde ne olduğuna birlikte bakabiliriz. Ne zaman gerçekten dikkat etmek gerekir? Ve sonra ne yapılabilir? Önce bir şeyi söyleyeyim. Unutkanlık, kendi başına hastalık demek değildir. Hepimiz anahtarı yanlış yere koyarız. Bir ismi dilimizin ucunda bulup sonra hatırlarız. Yaşla birlikte bu biraz artabilir. Dünya Sağlık Örgütü’nün vurgusu çok net: Demans, yani halk arasındaki adıyla bunama, yaşlanmanın normal bir parçası değildir. Ama yaşla birlikte sıklığı artar. Dünya Sağlık Örgütü’ne göre dünyada elli beş milyondan fazla insan demansla yaşıyor. Her yıl yaklaşık on milyon yeni vaka ekleniyor. Alzheimer hastalığı, bunların yaklaşık yü...